Inhoudsopgave
Moederbedrijf Mediahuis Nederland grijpt in bij De Limburger. Een reorganisatieronde, waarbij de meeste arbeidsplaatsen bij de afdeling sales verdwijnen is ingezet. Met een reeks maatregelen hoopt de krant, met het hoofdkantoor in Maastricht, toekomstproof te worden. Een digitale toekomst, maar het bedrijf kan (nog) niet zonder de printabonnees.
Toegegeven. Je kunt hoofdredacteur Bjorn Oostra niet verwijten dat hij niet gewaarschuwd heeft over wat op De Limburger afkomt. Dat doet hij namelijk regelmatig in zijn wekelijkse column op zaterdag, soms tot ergernis van zijn collega's en de lezer die de papieren krant leest. Oostra schetst in zijn columns een doemscenario waarin de papieren krant over vijf jaar nog maar 30.000 abonnees heeft in heel Limburg. Dat zijn er nu nog rond de 60.000.
In totaal heeft de krant nu rond de 100.000 abonnees, digitaal en in print gezamenlijk.
Leeftijd
In de gouden jaren negentig van de vorige eeuw, voor de komst van internet, had de krant nog een oplage van 200.000 printabonnees, maar de abonnee van de regionale krant sterft uit. De gemiddelde leeftijd van de lezer van de papieren krant is ver boven de zeventig en jongeren, die ervan uitgaan dat nieuws altijd en overal gratis is, zijn moeilijk over te halen voor een abonnement op de papieren krant.
De Limburger probeert op allerlei manieren jongeren aan zich te binden. De toekomst voor de krant is digitaal en ligt bij de jongere generatie. Die moeten de waarde van onafhankelijke kwaliteitsjournalistiek zien en een digitaal abonnement nemen, net zoals jongeren ook betalen voor een telefoonabonnement, streamingdiensten als Netflix en HBO en Spotify, want daarvoor zijn ze wel bereid te betalen.
Ochtendritueel
Van koers veranderen dus. En dat is; investeren in onlinejournalistiek, in podcasts, in videoformats en in hele goede verhalen die nieuwe en bestaande abonnees aanspreken, schreef Oostra in een van zijn colums. In die koerswijziging wordt bijna volledig ingezet op online en wordt - met alle respect - de lezer van de papieren krant weggezet als een lastige hobbel op weg naar een digitale toekomst. De printabonnee is namelijk erg gehecht aan zijn ochtendritueel met de krant in de brievenbus. De gemiddelde abonnee van 70 of ouder zit niet te wachten op een grappig filmpje van 30 seconden of een podcast. Die zal het niet veel interesseren of Max Verstappen een ander model spijkerbroek draagt. Die wil gewoon het nieuws uit zijn regio lezen. Daar betaalt die abonnee 629 euro per jaar voor. Deze, zoals Oostra omschrijft, 'hondstrouwe' abonnees leveren de krant elk jaar bijna 38 miljoen euro omzet op.
Herhaaldelijk stelt de hoofdredacteur de groep die het meest betaalt gerust. 'We moeten dus stappen blijven zetten op weg naar een digitale toekomst, maar mogen ondertussen onze loyale printabonnees niet uit het oog verliezen. Dat doen we niet. En zullen we ook nooit doen.'
Krimpflatie
Dat is niet helemaal waar. De oplettende printabonnee denkt misschien 'ik heb de krant steeds sneller uit'. Nou, dat kan kloppen. Onopvallend, zonder er ook maar een letter aan te wijden in de krant is De Limburger sinds dit voorjaar een stuk dunner dan normaal. Waar 48 pagina's de norm was is dat aantal sinds maart teruggeschroefd naar 40 pagina's, met uitzondering van de woensdag als de bijlage VIA meegaat en de zaterdag als de krant ook dikker is. Krimpflatie noemen ze dat. je betaalt hetzelfde of meer, maar krijgt minder. De Limburger nam ook afscheid van geliefde columnisten en rubrieken.
Gen Z.
Met de weg die De Limburger is ingeslagen om digitaal in de toekomst te kunnen overleven is niks mis. De wereld verandert snel en een commercieel bedrijf moet mee bewegen. Je wilt als regionale krant niet als Kodak of Nokia de geschiedenisboeken ingaan. Waar het mis dreigt te gaan is de snelheid waarmee een digitale toekomst geforceerd lijkt te worden. Het is nog een lange weg voordat jongeren bereid zullen zijn te gaan betalen voor een digitaal abonnement al kost dat niet meer dan Spotify of Netflix. Gen Z zoekt en vindt het nieuws gratis op TikTok, X of Instagram.
Pinkpop
Tot die tijd probeert De Limburger wel de jongeren te bereiken. Met grappige filmpjes van een verslaggeefster die ontdekt dat het met tropische temperaturen niet verstandig is lang in een opgesloten auto te zitten. Met een nieuw product BNDL, waar je voor 1 euro per week dagelijks vijf relevante onderwerpen uit de krant kunt lezen en met gratis busvervoer naar Pinkpop als je een liedje zingt in de karaokebus. En meest recent het initiatief om abonnees van de Belgische krant Het Belang van Limburg (ook Mediahuis) en De Limburger uit te nodigen voor het Preuvenemint.
De Limburger zit met een dilemma. Aan de ene kant digitaal groeien, maar dat zijn abonnementen met een kleinere marge. Aan de andere kant een krimpende groep printabonnees die in principe alle initiatieven om jongeren te bereiken betalen.
Abonnee-avonden
Onder het motto 'voor u als abonnee doen we meer', probeert de krant de loyale printabonnee te behouden, met gratis e-boeken, abonnee-avonden en gratis toegangskaarten voor evenementen. Maar dat is niet voldoende beseft ook hoofdredacteur Bjorn Oostra: "Bovenal zullen we iedere dag weer een hele goede en mooie papieren krant moeten maken. En dat doen we wat mij betreft totdat de laatste abonnee het licht uitdoet," schreef hij begin dit jaar. Dat moment komt steeds dichterbij.
Van onze redactie
