De man die Hotel Derlon zijn naam gaf

In 2025 werd Pierre Rieu de nieuwe eigenaar van Hotel Derlon aan het Onze Lieve Vrouweplein. In dat jaar was het 155 jaar geleden dat de Fransman Louis Derlon het hotel overnam. Louis bleef slechts vijfentwintig jaar eigenaar. In 1895, een jaar na het overlijden van zijn echtgenote, verkocht hij het hotel. Ondanks die korte periode draagt het hotel nog altijd de naam van Louis Derlon. Daardoor leeft zijn naam nog steeds voort. We reizen terug naar de negentiende eeuw, waarin Maastricht kennismaakte met de hotelier en gastronoom Louis Derlon 

Door Stefan Vrancken

Een verkeerd moment voor een eeuwfeest
In De Nieuwe Limburger van 29 mei 1957 is te lezen dat het “deftige familiehotel” Derlon twee dagen later het honderdjarig bestaan van het hotel zou vieren. Dit jubileum werd opgehangen aan het feit dat Louis Derlon in 1857 op de Markt “Café Imperial, restaurant à la carte” opende. “Ter gelegenheid van deze eeuwfeestviering wordt er vrijdag, 31 mei, gerecipieerd van 12 tot 3 uur”, zo schreef De Nieuwe Limburger. Dit eeuwfeest werd te laat gevierd. Ik ontdekte namelijk in Le Courrier de la Meuse van 2 september 1855 een aankondiging waaruit blijkt dat Louis Derlon diezelfde dag zijn café-restaurant opende. De betreffende advertentie is hieronder afgebeeld.

Een nieuw huisnummer
In de hierboven afgebeelde advertentie is te lezen dat de zaak van Louis Derlon op het huisnummer 971 was gevestigd. Als je nu rondloopt op de Markt zul je dit huisnummer niet gaan vinden. In 1888 werden de huisnummers in Maastricht gewijzigd. Het nieuwe nummer, dat nog steeds van toepassing is, werd 33. Op nummer 33 vind je tegenwoordig La Chine, het allereerste Chinese restaurant in Maastricht. La Chine opende in 1951 zijn deuren. Dit jaar viert het restaurant dus zijn vijfenzeventigjarig bestaan. 

Oesters
De chique Maastrichtenaren konden bij Louis Derlon zelfs oesters bestellen. Regelmatig maakte hij hier reclame voor. Hieronder is een advertentie afgebeeld die op 10 februari 1858 werd geplaatst in Le Courrier de la Meuse. 

Boschstraat
Louis Derlon startte overigens al vóór zijn opening op de Markt met zijn “Café Impérial”. Op 17 april 1854 liet hij namelijk in Le Courrier de la Meuse een advertentie plaatsen om zijn verhuizing naar de “Rue de Bois-le-Duc” (Boschstraat) bekend te maken. Die advertentie is hieronder afgebeeld.

 Huwelijk
Louis Derlon woonde al minimaal sinds 1851 in Maastricht. Op 15 juli van dat jaar trouwde hij namelijk op vierentwintigjarige leeftijd met een Maastrichts meisje. Louis werd in de huwelijksakte aangeduid als kok. Anna Elisabeth van Kan was de naam van zijn bruid. Zij werd op 20 februari 1831 geboren in een huis op de Tongersestraat. Haar moeder, Maria Anna Basten, was toen ongehuwd. Anna Elisabeth kreeg daarom de familienaam Basten. Haar moeder trouwde op 6 april 1831 met Gerardus van Kan. Gerardus erkende op dat moment Anna Elisabeth als zijn dochter. Hierdoor werd haar haar familienaam gewijzigd in Van Kan. De erkenning betekent overigens niet vanzelfsprekend dat Gerardus ook de biologische vader was. 

Een afschrift van de geboorteakte van Louis Derlon behoort tot de bijlagen bij de huwelijksakte van het echtpaar Derlon-Van Kan. Uit die geboorteakte blijkt dat hij op 4 februari 1827 ter wereld kwam in Chézy-en-Orxois, gelegen in de Franse regio Hauts-de France. Toen zijn vader, de slager François Auguste Derlon, aangifte kwam doen van de geboorte van zijn zoon, kreeg hij de voornamen Louis Désiré. De moeder van Louis heette Marie Joséphine Victoire Picard. 

In de periode 1853-1866 werden Louis Derlon en zijn echtgenote zeven keer ouders. Twee kinderen werden nooit volwassen. Op 21 augustus 1855 overleed hun zoontje Jean Marie Auguste, slechts elf maanden oud. François Hubert Arthur werd niet ouder dan zeven jaar en zeven maanden. Op 30 oktober 1867 sloot hij voor eeuwig zijn ogen. Bijna tien maanden daarvoor, op 9 januari 1867, was het gezin Derlon-Van Kan verhuisd naar een hotel aan het Onze Lieve Vrouweplein. Op 13 december 1866 was Thomas Mauel, de eigenaar van dit hotel, verhuisd naar Hasselt. Het hotel droeg toen de naam “Hotel Mauel”.

De verkoop van het hotel
Na zijn verhuizing naar Hotel Mauel bestierde Louis Derlon het hotel. Op 22 februari 1868 liet hij namelijk in Le Courrier de la Meuse een advertentie plaatsen waarin hij een “Groete Lochte-Waffelpartei” op 24 februari aankondigde. In 1868 was 24 februari carnavalsmaandag. Het was dus een aan carnaval gerelateerd feestje met luchtige wafels.

Louis Derlon was in 1868 nog geen eigenaar van het hotel. Op 2 april 1870 werd in Le Courrier de la Meuse een advertentie geplaatst waarin werd aangekondigd dat notaris Dumoulin op 25 april Hotel Mauel aan de meestbiedende zou verkopen. Deze advertentie is hieronder afgebeeld.

Op 9 mei 1870, twee weken na de openbare verkoop, verscheen Louis Derlon samen met Thomas Mauel voor notaris Franciscus Lambertus Josephus Dumoulin. Uit de akte blijkt niet dat Louis de hoogste bieder was bij de openbare verkoop. Ook wordt geen melding gemaakt van die openbare verkoop. Het kan dus zijn dat deze niet is doorgegaan of dat er geen goed bod werd gedaan. In de akte van notaris Dumoulin is vastgelegd dat Thomas en Louis een koopovereenkomst hadden gesloten met betrekking tot het hotel. De koopprijs was 9.500 gulden. Het hotel was ten tijde van de verkoop belast met een hypotheekschuld van 9.000 gulden. Louis nam deze schuld over, waardoor hij nog maar 500 gulden hoefde te betalen aan Thomas. Als beroep van Louis werd in de notariële akte vermeld: “restauratie- en koffijhuishouder”.

Lekker eten
Bij Hotel Derlon draaide alles om lekker eten. Regelmatig verschenen de menu’s van het hotel in Le Courrier de la Meuse. Hieronder is een menu afgebeeld dat op 24 maart 1875 werd gepubliceerd.

Ook tijdens de carnavalsdagen konden gasten terecht bij Louis Derlon. Zo vond op 28 februari 1870 een “wafel- en pufferkespartij” plaats. Hieronder is de advertentie afgebeeld die op 26 februari 1870 in Le Courrier de la Meuse verscheen.

Louis wordt weduwnaar
Op 13 juni 1894 overleed de echtgenote van Louis Derlon op drieënzestigjarige leeftijd. Het hotel werd in het daaropvolgende jaar verkocht. Op 4 september 1895 werd in het Maastrichtse bevolkingsregister geregistreerd dat Louis was verhuisd naar het adres Sint Maartenslaan 27 in Wyck. Op 18 januari 1898 verliet hij Maastricht. Hij verhuisde naar Vlissingen. Daar woonde zijn dochter Maria Mathilda Derlon met haar echtgenoot Adrianus Gerardus Johannes Geijsen. Hij zou daar niet lang blijven wonen, want op 30 april van hetzelfde jaar verhuisde hij naar Luik. Uiteindelijk kwam hij terecht in Homécourt, gelegen in de Franse regio Grand Est. Daar overleed hij in 1902. Zijn schoonzoon Henri Corbey liet op 29 maart 1902 een annonce plaatsen in de Limburger Koerier. Deze is hieronder afgebeeld.