Inhoudsopgave
Donderdag ’n week geleie zaote ’t publiek nao de Bokkenrijders te loere in ‘ne poncho mèt korte mouwe. ’t Regende drei oor aon ei stök en haverweegs mós de veurstèlling weure stópgelag um de buun te dweile want door alle dat water waore speulers oetgesjieveld en gevalle. Gelökkeg had geine get d’raon euver gehawwe. Gein gebroke erm of bein. ’t Publiek waors trouw aon de veurstèlling en is blieve zitte. Wat wouwe ze aanders: ’t regende in gans Mestreech en de naoventrint, dus blieve luustere en genete vaan ’t kemediespeul waors de bèste optie. Hulde aon dat publiek en hun instelling!
Noe, in dees daog, höbbe veer d’n aandere kant vaan ’t wisselvalleg weer. Nao rege kump jummers altied zonnesjien meh noe daan get väöl zonnesjien. Hits en nog ‘ns hits! De weersverwachtinge veur de koumende daog en weke zien bezunder. Veer goon ’n hitteperiood beleve die de nudege daog geit aonhawwe en welliech veur de nudege probleme geit zörge.
Op de tribuun vaan de Bokkenrijders is plaots veur haos zèsdoezend lui. Noe is mer te hope dat alle die lui e fleske water mètnumme op de tribuun zoetot ze kop keul kinne hawwe oonder de veurstèlling en tot mèt geine get gebäört. ’t Speul op de buun is en blijf aontrèkkelek um nao te loere en de zaank mie es good um aon te hure. Veur de speulers weurt prima gezörg dus dao hoof ’t publiek ziech gein zörg euver te make. De Bokkenrijders vlege, wie ’t moot en geregiseerd is, euver de buun en speule mèt hart en ziel hun rol.
’t Mieste, door die hits, höb iech te doen mèt de schout in ’t speul. Xander van Vledder heet ‘ne roeje mantel umhaange mèt ‘nen imitatie zwarte, boonte kraag. Allein al door te loere nao dat dingk krijgste ’t werm en benajd. Heer maak ziech es schout ouch nog behuurlek drök umtot heer de gevaangene moot oondervraoge en moot oetzeuke wee noe oetindelek de Zwarte Kaptein vaan de Bokkenrijders is. Dat is gein rol um eve rösteg aon te doen, nein gaas geve en daan mèt zoe’ne mantel aon. Ieskluntsjes gaof ’t in 1772 nog neet in de zomertied meh noe gelökkeg wel en kinne veer Xander keul hawwe oonder ’t speule.
Zelf speul iech d’n abt in de Bokkenrijders en höb iech ‘ne broune pij aon mèt vaan väöre ’n ganse rits knöpkes. Achter die knöpkes zit gelökkeg ’n ritssleting. Dus es iech achter de buun bin kin iech de pij eve ope doen. Frisse loch deit ouch bij ‘nen abt woondere. In 1772, wie ’t de Bokkenrijders gaof, zal zoe’nen abt wel ’n abdij höbbe gehad boe beer gebrouwe woort meh dat is me in ’t speul sjijns vergete. Jaomer veur miech, meh me kint neet alle gelök in ’t leve höbbe. Nao elf oor saoves gaon iech oet ’t kloester en nao de ieskas thoes bij de vrouw vaan d’n abt. En daan kump alles weer op z’n puutsjes terech!
Van onze redactie
