Inhoudsopgave
Veer wete allemaol tot de natuur soms oonberekenbaar is. Dat wijs ziech de lèste weke al door de extreem hoeg temperature oet. Get wat veer in eus kikkerlendsje nog noets ierder höbbe mètgemaak. Vreuger móste veer nao d’n hiemel kieke um te zien wat veur weer tot ’t woort meh allewijl is dat neet mie nudeg. Smörges is d’n hiemel blauw en saoves ouch en zelfs dao tössenin. Dat zien dinger die veer allein vaan vekansies in Spaanje en Fraankriek kinne. Dao loerde ouch noets iemes nao d’n hiemel umtot dee altied blauw waors en noe hoof dat bij us ouch neet. De natuur is dus ziechbaar aon ’t verandere.
Es me ‘ne helderen hiemel heet kint me ouch bezunder dinger woernumme. Zoe wie in de nach vaan goonsdag op donderdag. Roond de klok vaan veer oor snachs waors aongekondig tot daan ‘nen hielen houp vallende stare (mie es hoonderd) te zien zouwe zien.
Vallende stare zien ummertouw in trek gewees bij de lui. ’t Is en blijf e bezunder fenomeen. Wee ’n vallende staar zuut, maag ‘ne wins doen.
Es ierste fenomeen kraoge veer op goonsdagaovend te make mèt d’n eclips. Um kerteer nao zeve begós dat fenomeen. Op Randwyck bij de watersportvereineging waore hiel get lui gewaopend mèt e speciaol brèlke. Die brèlkes ginge vaan hand tot hand en ederein kós op die wijs mètgenete vaan dit bezunder natuurversjijnsel. Tege keteer nao ach waors dat aofgeloupe en woorte de ierste vallende stare al gezeen. Väöl lui zate ziech in ‘ne ligkstool um veural niks te misse. Hei en dao hoort me tot ze de ierste vallende stare al gezeen hadde door dat hel-op kinbaar te make. “Boe daan?” waors de indirekte vraog meh dao hadste geine donder aon want de staar waors jummers al laank en breid gevalle.
De aw Grieke waore vreuger in de veroonderstelling tot de goden door splete in de wolke nao de eerd kóste kieke. Es daan ’n vallende staar te zien waors waor dee betreffende god wel hiel erg aon ’t loere nao de lui op eerd en moch me, veur dat bezunder memint, ‘ne wins doen en zouw dee god ouch daoveur zörge tot dee wins in vervölling zouw goon.
Sins miert höbbe veer ‘ne nuie gemeinteraod en, oondaanks tot ze mèt recès zien (vekansie), huurste en leeste ‘nen houp ideeje die noe al in de loch weure gegoejd. ’t Ein lochkestiel is nog sjoender es ’t aander. Noe hoop iech mer tot de lede vaan de gemeinteraod allemaol höbbe doorgeslaope wie die hoonderd vallende stare te zien waore. Stèl diech veur tot eine vaan hun die hoonderd vallende stare heet gezeen. Iech wèl gein naome neume meh wat daan aon winse euver ’t volk vaan Mestreech zouw weure opgesjöt zouwe veer amper kinne euverleve. Iech hoop tot ze alle 39 ’n gooj nachrös höbbe gehad en tot Mestreech gespaord blijf vaan alle vallende staar winse.
In de vlag vaan eus gooj stad steit ein staar en dat is mie es genóg. Zörg mer tot die staar neet zal valle daan daot geer al mie es nudeg is eur bès.
