Nostalgie in zwart-wit

Inhoudsopgave

Toen in 1954 onderstaande foto aan het Bat werd gemaakt, heette deze locatie nog de Onze Lieve Vrouwekade. In 1961 nam het college van burgemeester en wethouders het besluit de naam te wijzigen naar Het Bat. We kijken naar huisnummer 7. Sinds ruim twintig jaar baten Francine en Peter Houben hier Café Frape uit.

In 1954 stonden Wim Courtens en Greetje Pirson achter de toog. Toen Wim en Greetje in 1947 dit café overnamen, heette het nog Café de Leeuw. Later werd die naam gewijzigd naar Café bij Greetje. Op 27 september 1958 vierden Wim en Greetje hun vijfentwintigjarig huwelijksjubileum. Nog geen tien jaar later, op 3 februari 1968, overleed Wim op negenenvijftigjarige leeftijd.

Het Bat 7, in 1954 gefotografeerd door G.Th. Delemarre | *Beeld: beeldbank van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, documentnummer 47.938*

Bijna twee jaar vóór zijn overlijden stopten Wim Courtens en zijn vrouw Greetje met het café. Op 1 april 1966 droegen zij de zaak over aan dochter Maria en schoonzoon Dennis Davis. Maria en Dennis, die in 1964 waren getrouwd, gaven het café de nieuwe naam The Islington Bar. Dennis was een Engelsman. De nieuwe naam verwees vermoedelijk naar Islington, een bekende wijk in Noord-Londen.

Volgens het Maastrichtse adresboek van 1908 woonde op de Onze Lieve Vrouwekade 7 het echtpaar Joannes Hamelers en Maria Catharina Vrancken. Ze dreven daar een café en zaadhandel. Toen zij in 1891 in Maastricht trouwden, woonde de bruidegom op Sint Pieter en was hij schippersknecht van beroep. De bruid woonde als dienstmeid in de Kleine Staat. Na hun huwelijk gingen zij eerst in de Heksenstraat wonen, maar al snel volgde de verhuizing naar de Koestraat 11, waar tegenwoordig de decoratie- en brocantewinkel Elisabeth te vinden is. Het echtpaar dreef daar ook een café. In de periode 1893-1900 was het café van Joannes en Maria Catharina te vinden op het adres Stenenbrug 12. Dat pand is vooral bekend als de voormalige locatie van de bekende drogisterij van Giel Braeken, die destijds bekendstond als de oudste drogist van Nederland. Joannes Hamelers overleed op 21 juni 1936. Hij was toen al ruim zeven jaar weduwnaar. De Maastrichtse binnenstad had hij achter zich gelaten. De Blekerij was zijn laatste adres.

Rechtstraat 76

Europa stond in brand toen deze foto in 1917 werd gemaakt. De Eerste Wereldoorlog was in volle gang. De fotograaf staat voor het pand in de Rechtstraat 76. Op de winkelruit is vermeld: “P. Beckers Ackermans”. Dankzij het Maastrichtse bevolkingsregister kon worden achterhaald wie achter dit opschrift schuilgingen. Het waren Pieter Hubert Beckers en Maria Hubertina Josephina Ackermans. Op 22 mei 1913 traden zij in Gronsveld in het huwelijk. Nog geen maand later liet het echtpaar zich in het Maastrichtse bevolkingsregister inschrijven op het adres Rechtstraat 86. Daar vind je tegenwoordig The Color, een specialist in haarkleuren. Bijna drie jaar later, in april 1916, verhuisde het echtpaar naar Rechtstraat 76.

Bijna twee decennia lang was op dit adres het bekende visrestaurant “O” gevestigd. Anno 2026 ontvangt Marc Teuben hier zijn gasten in Bistro à Vin Pas de l’O. Pieter Hubert Beckers was behanger van beroep. Zijn vrouw was winkelierster. Op de begane grond van het pand verkocht zij haar waren. Bij nadere bestudering van de foto is links van de ingang een naambord zichtbaar. De tekst van dit naambord luidt: “C. Mellenbergh Filarski. Vroedvrouw”. De Amsterdamse vroedvrouw Carolina Filarski trouwde op 3 augustus 1916 in Amsterdam met pianostemmer Johan Herman Frederik Mellenbergh. De bruidegom woonde toen al negen maanden in Maastricht. Vijf dagen na het huwelijk lieten het echtpaar zich inschrijven op het adres Rechtstraat 76. Op 2 januari 1919 beviel Carolina in dit pand van haar eerste kind. Drie maanden later verhuisde het echtpaar naar Amsterdam.

Voordat het echtpaar Beckers-Ackermans zich in april 1916 vestigde in dit pand, werd het een halve eeuw bewoond door meerdere generaties van de familie Stijns. Ook toen bevond zich op de begane grond een winkel. De familie was onder meer bedreven in het fabriceren van waskaarsen.

Vanaf medio jaren dertig was Rechtstraat 76 meer dan dertig jaar lang een vertrouwd adres voor de aanschaf van radiotoestellen, en later ook van onder meer stofzuigers, wasmachines, televisietoestellen en strijkijzers. De in Utrecht geboren Wilhelmus Johannes de Bruijn startte de onderneming. Na zijn voortijdige overlijden in 1946 werd de zaak voortgezet door zijn weduwe, en later zijn kinderen.