Inhoudsopgave
Als verslaggever van Sjiek & Sjoen kom je soms nog eens ergens. Door hoofdredacteur Paul van Gessel van L1 en van Jo Cortenraedt van Chapeau werden we uitgenodigd voor de preview van de documentaire Le véritable histoire de d'Artagnan. De documentaire is aangekocht door L1. Een juweeltje voor letterlijk een habbekrats. Goed gedaan L1! We gaan hier niks zeggen over de door L1 fantastisch bewerkte documentaire die vanaf zondagavond te zien is. Dus we hoeven hier ook geen spoiler-alert te geven. Sjiek & Sjoen is het zeker. Kijken dus.
De preview werd gehouden in Kasteel Borgharen, clubhuis van La Compagnie des Mousquetaires d’Armagnac – Escadron des Pays-Bas, waarvan Camille Oostwegel de Capitaine-Lieutenant is. Een van de vijf Maastrichtse standbeelden van d'Artagnan staat bij de ingang van het kasteel.
We maakten van de gelegenheid gebruik om snel even rond te kijken in het kasteel. Fotocredits voor 'Denkende man achter bureau' zijn voor de directeur van L1.
De altijd diplomatieke Oostwegel blikte alvast vooruit - op wat misschien wel een internationale conferentie moet worden zeggen wij even - over wat er met het skelet van d'Artagnan moet gebeuren. Oostwegel schetste dat een heel internationaal gezelschap zijn zegje zal willen doen. Niet alleen het kerkbestuur in Wolder, maar inmiddels volgt ook al een secretaris van het Vaticaan de ontwikkelingen. Dan is er de Franse president, Emmanuel Macron, die de zaak op de voet volgt. Vanuit Nederland zal de regering aan tafel zitten: volgens onze Erfgoedwet moeten de resten blijven waar ze gevonden zijn: in Wolder dus. En dan zijn er nog nazaten van d'Artagnan.
Oostwegel hintte al op een wat hij zelf noemde 'elegante oplossing'. Een schep van de zachte mergelgrond die bij de opgraving is vrijgekomen in een kist naar Frankrijk sturen, die dan bijgezet kan worden in de École Militaire in Parijs. Die oplossing werd ook gekozen voor artiest en verzetsheld Josephine Baker.
We zochten die oplossing even op: Baker kreeg een zogenoemd ‘cenotaaf’, een grafteken voor iemand van wie het stoffelijk overschot er niet ligt. Baker ligt namelijk begraven in Monaco, samen met haar man en een deel van haar familie. De familie heeft gevraagd of Baker daar kon blijven liggen. ‘Bij haar cenotaaf zal wat aarde uit Monaco worden gelegd, net als aarde uit Parijs, Saint Louis, waar zij vandaan komt en van een kasteel in de Dordogne waar zij met haar familie heeft gewoond. Dat meldde de Volkskrant in 2021.
Terug naar wat meer actuele zaken.
Peter Paul Muyres is burgerlid geworden voor de Sociaal Actieve Burgerpartij. De mensen die op hem hebben gestemd kunnen verzekerd zijn van zijn inzet.
Peter is MBA, Master of Business Administration. Kort gezegd een slimmerik. En slimmerikken verdoen hun tijd niet met wachten en dan een beetje dom voor zich uitkijken en lekker wegdromen.
Dus als Peters Mercedes een beurt nodig heeft, dan wordt elke minuut zinnig besteed. Ook in België hjebben ze wifi natuurlijk. Onder het genot van een kopje koffie dus alle tijd om - vrij naar Maggi - met een beetje van Peter en een beetje van AI vele tientallen vragen (47) te stellen over wat er allemaal aan de hand is in Maastricht. Vragen die keurig worden geclusterd rondom bepaalde invalshoeken. Als je maar de goede prompts ingeeft. Het mag niet verbazen dat die vragen veel gaan over handhaving en horeca. Muijres is namelijk groot geworden in hospitallity, in horeca, in food&beverage bij Holland Casino. "Deelt het college de mening dat ondernemers die aantoonbaar bijdragen aan leefbaarheid eerder partner dan probleem zouden moeten zijn?"
En nu we toch bij politiek Maastricht zijn, kijken we even naar een post van Jo Smeets. Die informeerde bij Hubert Mackus naar de driehoeksborden op de Groene Loper.
Het antwoord kwam per kerende post. Dag Jo, je informeerde bij Hubert naar de borden op de Groene Loper. Gaat om verkeersaanduidingen, die zijn geplaatst door mobiliteit, en vallen niet onder driehoeksborden. Die mogen alleen geplaatst worden voor evenementen, open dagen van scholen, etc. Weet jij zo voldoende?
We hebben niks meer gehoord van Jo, dus hij zal het wel begrepen hebben. Wij zijn nog niet helemaal eruit wat nu precies het antwoord is. Verkeersaanduidingen mogen. Driehoeksborden mogen alleen bij evenementen. En als dat dat een raadsverkiezing is, dat is toch ook een evenement!, dan lijkt het misschien wel of meer mag, maar dat is natuurlijk niet zo. Dus de zeilen aan de gevels van panden aan de Markt van Jo maar ook van Hubert mochten niet, maar dat zijn natuurlijk ook geen driehoeksborden. Snapt u?
En als de stad haar hoogste onderscheiding uitreikt, is dat natuurlijk per definitie sjiek. Die Eremedeaille in goud van de stad Maastricht krijg je niet zomaar. John Aarts heeft die onderscheiding natuurlijk dik en dik verdiend. Wendy Wasbauer was ook gevraagd om een portret te schilderen van Aarts.
Ze schreef er dit bij: "Vanwege Carnaval en de opdrachten die daarmee gemoeid zijn, kon ik pas in maart beginnen. Daarna ben ik met gezwinde spoed aan de slag gegaan. Tijdens het proces heb ik contact gezocht met meneer Aarts om het schilderij tussentijds te laten zien. Wat ik dacht dat een half uurtje zou duren… werd uiteindelijk bijna twee uur.
We spraken natuurlijk over Maastricht en over alles wat onze stad zo bijzonder maakt. Ik leerde de man achter de wethouder kennen.
Tot dat moment kende ik hem alleen van de Macheuverdrach, waar hij op mij altijd wat stoïcijns en afstandelijk overkwam. Maar dat beeld bleek niet helemaal te kloppen.
Geen uitbundige man, maar wél eerlijk, oprecht, geïnteresseerd en met zichtbaar veel passie voor zijn werk.
Ik moet toegeven dat ik wel even een paar peentjes heb gezweet toen hij vertelde dat hij een eerder afscheidscadeau níet mooi vond en dat ook gewoon had gezegd… Gelukkig viel mijn schilderij wél bij hem in de smaak. Pfew!"
En natuurlijk onze wekelijkse scoiety-bijdrage van Willem Schneider, de eerste reiziger in de raad van Maastricht. Schneider is altijd attent, zo ook bij de verjaardag afgelopen week van onze collega Maarten Goes. Met de bekende Schneider-knipoog en een beetje van AI kreeg Goes een fantastische verjaardagskaart. In de sfeer van Peaky Blinders, de criminele bende uit Birmingham die kort na de eerste wereldoorlog van zich deed spreken. Maarten G. dus. Bedankt Willem voor de felicitatie! Sjiek!
Van onze redactie
