Inhoudsopgave
Op dit memint speult de spektakelmusical “de Bokkenrijders” in de Geusselt. ’t Verhaol speult in ’t jaor 1772 urges in e plaotske in Limburg. Veur bepaolde lui waors dat geine plezeregen tied. De medische wetensjap stoont nog volledeg in de kindersjeun. De dokters (destijds chirurgijn genaomp) haolde väöl kinnis oet euverlieveringe en oet de natuur. Väöl medische kinnis waors woort gehaold oet hoesmiddelkes die oets oetgeperbeerd waore gewoorde en gelökkeg, veur de kraanke mins, gunsteg waore oetgevalle.
De natuur waors dus ’n bron vaan geneesmiddele destijds. D’r waors evels ouch ’n gevierleke kant aon dat gebäöre. Este es aajd alleinstaond vruiwke get aon hoesmiddelkes en kruie kweke doogs woorste al gaw aongezeen es heks. Dèks gebäörde dinger die destijds oonverklaorbaar waore umtot de wetensjap of de historie oontbraok. Beveurbeeld: d’n ougs mislökde of vie kraog massaol ein of aander raar krengkde en storf boedoor de lui gein ete mie op d’n teleur kraoge. Daan zaote de lui, die dat trof, in de labberinte. Zeker es dat groete hoeshawwes betrof boe väöl mun gezsop móste weure. ‘ne Zondebok mós gezoch weure want iemess mós dat oonheil toch veroorzaak höbbe. Es daan ’n aajd alleinstaond vruiwke in de naoventrint woende die get mèt kruie en hoesmiddelkes doog waors ze al gaw de sjaak. Veur zoe e vruiwke wachde daan de brandstapel want allein vuur kós dee koeje geis vaan dat vruiwke volledeg tot stèlstand/oetroeje bringe. D’r blijf naomelek niks euver es allein get as.
De lui in deen tied waore dus erg bijgeluiveg. Iech sjreef ’t al: me ging ummertouw op zeuk nao ‘n “zondebok”. Dat kump oet aw Joedse euverlievering. Op de “verzoendag” woorte alle symbolische zun op ‘ne bok gelaoje en dee woort de woestijn in gejaog en op dees wijs woort alles vergeve en vergete. Alle verkierde dinger waore de wereld oet, in deen tied althans.
Bij de bokkenrijders ligk dat aanders. In de christeleke traditie woort d’n duvel dèks aofgebeeld mèt kinmerke vaan ‘ne bok. De bok en ouch d’n duvel höbbe vervierleke heures, gesplete hove en ‘ne sik. ’t Is e bies dat köpseg is en zienen eige gaank geit en daodoor meujelek te beheerse is. De Bokkenrijders slote e verboond mèt d’n duvel, zeet me en daodoor laog ’t veur de hand tot ze ziech op bokke (get wat leek op d’n duvel) kóste verplaotse door de loch. ’ne Bok kint diech ouch aonvalle door ziene kop en zien heures nao väöre de buige en daan te renne en te stoete. Dat doge de Bokkenrijders ouch, meh koump dat mer persoenelek beleve in de Geusselt.
