Inhoudsopgave
Het is natuurlijk niet altijd feest in het stadhuis. Dus als je wat te vieren hebt, dan is dat een welkome afwisseling in lange dagen op kantoor, terwijl buiten de zon knalt. En tegenwoordig wordt er wat afgevierd. Zeker als een kleine op komst is. Als een nieuwe Sjeng al ligt te trappelen van ongeduld. Geheel naar Amerikaanse voorbeeld, ongetwijfeld, kun je er dus een feest van maken om je familie, vrienden en intimi te laten weten of het een jongen of een meisje wordt. X als gender kan natuurlijk ook, maar alla. Dat laten we heel erg traditioneel als we zijn even buiten beschouwing. Welke kleur muisjes kies je dan trouwens als je gaat voor X?
Bij een echte gender reveal party weten ook de aanstaande ouders nog niet welke kant het opgaat. Dan heeft de gynaecoloog het geslacht opgeschreven en alleen aan een beste vriend of vriendin in een envelop meegegeven. En dan komt de grote onthulling. Meestal spuit een of ander kanon dan een kleur. Rose of blauw. Juist, meisje of jongen. Poeder, verf, balonnen of rook.
We vermoeden dat dat ook is gebeurd in de Maasmolen, de kantine van de ambtenaren in Mosae Forum. Het plafond was echter niet alléén rose of alléén blauw. We zagen toch echt duidelijk beide kleuren op het plafond. We vermoeden zomaar datrde verrassing wel heel groot geweest moet zijn: een twee-eiige tweeling! We wensen de ouders natuurlijk nu al alle geluk van de wereld.
Wellicht is het idee van zo'n gender reveal party ook iets voor de persconferentie die straks in het stadhuis gegeven wordt over de vraag der vragen deze eeuw. Is het hem, of is het hem niet? d'Artagnan. Want daar hebben we het natuurlijk over. De ogen van de wereldpers zullen gericht zijn op Maastricht. Het stadhuis is nu al te klein voor de verzamelde wereldpers, vermoeden we. Zo'n reveal zou natuurlijk een geweldig beeldend element kunnen zijn. Dat is wat die televisieploegen ook willen. Geen talking heads. Misschien is zo'n reveal te verpakken als een hologram dat ineens verschijnt. Dames en heren.....roffel....nog een roffel...... On l'a! Naar de gevangenneming van Saddam Hoessein: We've got him! Maar dan natuurlijk op zijn Frans. Terwijl de wereldpers een hologram van d'Artagnan filmt. Iconische beelden die de hele wereld overgaan. De waarde voor Maastricht is vergelijkbaar met die van een Eurotop. Kijk, zo verkoop je de stad. Daar kun je wel een tonnetje tegenaan gooien.
En als het hem niet is, dan moet je wat anders verzinnen. Dan zeg je dat d'Artagnan maar een belegeraar van de stad was en dat we op zoek zijn naar de echte held die hem doodschoot. Zo spin je zo'n verhaal. Wie was die sniper in Maastrichtse dienst die met één welgemikt schot Charles liet vallen voor Maastricht? Die willen we dan alsnog posthuum ridder maken in de orde van Oranje Nassau.
Bij de Molenhof schoten we deze plaat. Het pand dat al jaren leegstaat in het midden van het centrum. Spullen van een dakloze, een buitenslaper. Met deze temperaturen geen straf als je geen airco op je slaapkamer hebt én je zou uit vrije keuze buiten kunnen slapen. Voor wie noodgedwongen buiten moet slapen, dat is natuurlijk niet bepaald sjiek & sjoen.
Nee, we gaan geen flauwe ambtenarengrapjes maken. Niets meer zeggen over de vlag van de provincie die kortgeleden ondersteboven aan het stadhuis was bevestigd, niets over het feit dat één ziekmelding, een onverwachte nog ook, ertoe leidde dat het Geusseltbad bij dertig graden maar voor de helft kon worden gebruikt. Nee, ook niets meer over ambtenaren voor wie een rolmaat hun beste vriend is. Want we weten namelijk niet wie verantwoordelijk is voor de plaatsing van bovenstaand verkeersbord.
Daarbij worden auto's gewaarschuwd voor slipgevaar en voor opspattende stenen. Ja, ja. Enige probleem is dat het bord is geplaatst bij een wandel- en fietspad in het stadspark waar bij ons beste weten toch echt geen auto's mogen rijden. De paden zijn voorzien van nieuw split, zoals dat heet. Sjiek & Sjoen en oppassen met je auto dus. Misschien hebben ze nog geen waarschuwingsborden voor fatbikes... Dank aan een oplettende lezer.
Een andere lezer lette eveneens op voor ons. "Bij deze wil ik u attent maken op de bloembakken bij het Stadhuis. Het merendeel ontbreekt totaal en die er zijn, zijn echt niet sjiek en sjoen. Foi, foi, foi. Een echte aanfluiting." Oordeel zelf. De scribent van deze Sjiek & Sjoen vindt de kwaliteit wel passen bij die van de historische lantaarnpalen bij Minckelers
Sjiek & Sjoen, dan weer te weinig en dan weer te veel groen.
We moeten het even hebben over de spektakelmusical De Bokkenrijders, die woensdag in première gaat. Vorige week mocht de cast samen met de uitgenodigde pers, voor het eerst het decor aanschouwen waar het allemaal gaat gebeuren. Er vlogen heel wat superlatieven door de lucht. 120 acteurs, 600 drones, bijna 6000 zitplaatsen, 30 meter ledwand en 70.000 verkochte tickets. Het duizelde ons een beetje. Vol trots werd ook verteld dat in 12 dagen tijd het decor, de tribunes en het podium is opgebouwd en dat al het materieel, van heftruck tot hijskraan elektrisch aangedreven was, met andere woorden een super duurzame productie.
Knap gedaan dachten we nog, totdat we weer buiten het stadion stonden en met ons gezicht bijna tegen een blauwe truck aanliepen. Ah dat moet het elektrisch materieel zijn waarmee het decor is gebouwd. Een rondje om het voertuig leerde echter dat de blauwe machine niet op stroom zijn werk doet, maar op diesel. Ai, dat is nou jammer. Pretenderen groen bezig te zijn, maar dan vergeten om de dieselvoertuigen even uit het zicht te zetten...
Het Maastrichtse dialect gaat ons altijd aan het hart. Jan Janssen schrijft een wekelijkse column voor De Nieuwe Ster in sappig Mestreechs. Altijd fraaie pareltjes uit zijn dagelijks leven gegrepen. De politiek, de Veldeke-krink, iedereen die de stad aan het hart ligt, probeer het Maastrichts levend te houden.
Wie door de jaarrekening 2025 van de gemeente grasduint ziet een positief ingestoken jaarrekening. Wie puur kijkt naar de duite, die snapt dat. Het geld klotst niet tegen de plinten, maar tegen de bovenkant van de lambrisering. Als je bedenkt dat het doel van een gemeente niet is winst maken maar zaken regelen en fixe, dan is het overhouden van weer eens 28 miljoen euro al wat minder oké. Misschien doe je wel te weinig voor de mensen!
Wie na het lezen van al die positiviteit - gaap, gaap - nog niet in slaap is gevallen ziet een bericht waar je dan toch nog wakker van schrikt
Citaat: "Via een peiling onder scholen is basisscholen een pilot kunnen starten met onderzocht of een pilot met één uur tweetalig onderwijs, waarbij kinderen één uur per Maastrichts per week op basisscholen mogelijk week les in het Maastrichts krijgen. De verkenning laat zien dat hiervoor in de voorgestelde vorm geen concrete belangstelling bestaat. Scholen bepalen zelf de inhoud van hun curriculum en maken, waar gewenst, eigen keuzes over eventuele taalversterking."
Tsja. Als scholen al niet het belang inzien van het Mestreechs, dan is het droevig gesteld met ons onderwijs. Hoe meer aandacht voor talen, hoe beter dat is. Niet alleen voor onze eigen taal, maar ook voor moderne vreemde talen als Frans en Duits. Het gaat dan ook niet alleen om de talen. Het gaat om de culturen die daarachter zitten, waarvoor de taal een vehikel is. Anders zul je nooit een begin van een idee krijgen van wat de Mestreechter Geis uitdrukt. Dan zul je nooit aanvoelen wat het woord Weltschmerz of Schattenparker allemaal uitdrukt. En dan sta je als journalist met je bek vol tanden als de burgemeester roept: On l'a!
Taal is leven. Taal is Sjiek & Sjoen.
Van onze redactie
