Inhoudsopgave
De lèsten tied is ‘t ‘ne ramp. Euveral vinste dinger in eus stad die sjijns neet mie nudeg zien en daan gewoen aon de straot weure gezat. Weg=weg. Bij e studentehoes bij us in de naoventrint is e paar weke geleie ‘ne awwe, kepotte burostool op de stóp gezat gewoorde. Sjijns kaom niemes op ’t idee um dat dingk nao ’t milieupark te bringe. Binne pasde dee stool neet mie dus mer nao boete daomèt. Tot aander lui ziech dao greun en geel aon ergere kump sjijns bij niemes dee in dat hoes woent op. In hun ouge is ’t dingk weg en me kint daan weer rösteg slaope.
Zoe gebäört ’t ouch mèt ’n kas. Bliekbaar waors ze neet mie nudeg en dus woort de kas, oeterein gehaold, en boete de deur gezat. Wat bliek noe? Aandere vinde dat leuk en beginne mèt de versjèllende oonderdeile vaan de kas te sleipe. ’t Gevolg is tot door de ganse buurt, vaan de stasie tot wied op de Meerssenerweeg, stökker vaan die kas te vinde zien. Niemes maak ziech dao sjijns zörg euver en stellekes aon verloerderd zoe de gans buurt.
’t Toppunt waors ’t AH-keerke dat vendaog op ’t Thorbeckeplantsoen te vinde waors. Te pas en te oonpas weure keerkes vaan AH mètgenome door figure die ’t gemekelek vinde um kratte beer of aander zwoer kemissies neet te drage tot thoes. ’t Keerke trökbringe dao begint niemes aon dus dat keerke zwörf daog door de buurt. Iemes dee bliekbaar get zakes euver had en geine weeg daomèt wis duide dat in ’t keerke en waors, dat veroonderstèl iech, op weeg nao ’t milieuperron aon de Noormannensingel tegeneuver ’t Sint Maartenscollege. Iech num aon tot heer of zij dee weeg, 50 meter, te wied voont en daorum ’t keerke haverweegs de straot leet stoon. In dat keerke ligke kleier, ‘ne brèl, ’n computermoes, e kösse, aw sjeundoeze en mie vaan dee zooi. ’t Waors dus allemaol neet mie nudeg en dus mós me devaan aof. Straotdumpe dus mer. Iemes aanders zal ’t “oets” wel ‘ns opruime!!
Iech vin dat e groet probleem weure! Drèktute, meubilair, pmdtute, fritetute, etensreste, verpakkinge, tuutsjes mèt hondekeutele es me de bak veur de keutele te wied eweg vint stoon. Alles en nog get weurt zoonder pardon op straot achter gelaote zoonder tot de gemeinte de koumende daog langs geit koume. Wat me neet mie nudeg heet geit, zoonder mèt aander lui rekening te hawwe, de straot op. Me geneert ziech nurges mie veur. Tot de stad daodoor ‘ne zweinestal weurt maak die lui sjijns niks oet. Zij zien hunne rotzooi kwiet.
’t Is ’n klein meujte um ‘t weg te bringe en lök dat neet daan kint me de gemeinte bèlle en daan weurt ’t opgehaold.
Iech hoop tot de meiste lui tot inkier koume en hun leve goon betere. Zoe wie noe kint ‘t neet mie weier.
