Inhoudsopgave
Ederen daag zeen iech reklaam gemaak weure veur vekansiereize naor ’t boeteland. Es iech daan ’t prieskeertsje daobij zeen daan sjrik iech edere kier. Reize is hartstikke deur gewoorde. Veer- of viefdoezend euro veur eine persoen is gans gewoen gewoorde. Umrekene nao guldes maag neet mie meh es iech dat daan toch daon daan sjrikste diech hielemaol kepot.
Wie doge veer dat vreuger vraogste diech daan aof. Wie veer pas getrouwd waore bookde veer bij de Vroom ’n reis nao Oostenriek, Sankt Johann in Pongau. Zoe wied eweg waors eine vaan us, en ouch de res vaan de femilie, nog noets gewees en dat woort door de res vaan de femilie es ’n groete oondernumming gezeen. Ederein bemeujde ziech daomèt en kaom mèt de nudege tips en gooje raod.
Op ’t ‘moment suprême’ stapde veer in d’n trein nao Vinlo want dao wachde d’n internationalen trein op us. In Remund mós tössedoor weure euvergestap. Haolde veer dat op tied? Zouw dat lökke? Jao dat lökde en zoe kaome veer in Vinlo aon. Dao móste veer e tiedsje wachte op d’n trein nao Oostenriek, nao Salzburg.
Wie deen trein kaom waors ’t zeuke nao de zjuste coupé. En dao zaotste daan mèt z’n twieje en nog get aander lui in de coupé. Veer hadde, zjus wie die aander lui, couchettes gebook want de wouws de ganse nach neet rechop zitte, meh wie zouw dat goon? Wee mós boe goon ligke en wie mós dat geregeld weure? Geine had ervaring. ’t Losde ziech vaan zelf op en ederein kós goon ligke meh slaope dao kaom niks vaan.
Zoe kaome veer nao ’n lang reis door Duitsland smörgesvreug aon ín Salzburg. Dao stoonte veer daan op ’t perron te wachte op d’n trein, zègk mer treinsje, nao Sankt Johann. Door ’n roet kóste veer nao binne loere bij de regeletäör vaan de statie. ’t Zaog allemaol e bitteke premitief oet meh ’t treinsje kaom en brach us nao Sankt Johann. Destijds, 55 jaor geleie, nog e klein pläötske boe eus hotel aon e dörpspleinsje laog en netuurlek, op zaoterdag wie veer aonkaome, de konditorei geslote waors. ’n Kwestie vaan pech höbbe!
Veer höbbe dao d’n tied vaan eus leve gehad. ’t Hotel zörgde ederen daag tot e volkswageböske klaor stoont mèt sjeffäör. Dee brach us ederen daag nao ’n aandere attractie in de naoventrint. De eisriezenwelt in Werfen, de Grossklockner, de zaajdmijn in Hallein, de Liechtensteinklamm en gaank zoemèr weier.
Same mèt nog twie koppele die veer in ’t hotel lierde kinne höbbe veer ’n sjoenen tied gehad in Sankt Johann. Dat waors ’n vekansie die betaolbaar waors en indrök heet gemaak.
Daonoa weer trök nao Vinlo en mèt d’n trein weier nao Mestreech. Dao stoonte veer aon de statie vaan Mestreech mèt twie groete koffers en veer móste nao Belfort. Aon d’n taxisjeffäör vroog iech of heer girocheques (die bestoonte destijds) accepteerde want veer hadde op dat memint allein mer Oostenriekse Schillings in de portemonnee. Heer zag ‘jao’ meh die zien noets aofgesjreve.
Die vekansie is us bijgebleve.
Drei jaor geleie waore veer trök in Sankt Johann in Pongau meh veer koste us neet mie trök. D’n tied steit neet stèl, ouch dao neet en d’n euro deit dao aon mèt!