Inhoudsopgave
In Maastricht heeft de typische bruine kroeg het zwaar. Gebrek aan opvolging en de hoge kosten maken het niet makkelijk om van een bruin café te kunnen leven. Deze week publiceren we als ode aan het bruine café een serie verhalen over typische Maastrichtse cafés. Vandaag deel 5: Café 't Pötterke.
Klokslag 12 uur opent de deur van ’t Pötterke, hoek Mariastraat-Kesselskade. De eerste gasten lopen binnen en genieten even later van hun vers getapte glas Amstel bier (prijs: € 2,90). Vrolijke mannen van middelbare leeftijd, geen drinkers maar genieters. Vaste gasten hebben hier hun eigen plek, zo blijkt als één van hen zich in een hoek tegen zijwand en bar manoeuvreert. “Ik zit hier altijd.” Hij is niet de enige met een “eigen” plek: Als niet-stamgast wordt mij alvast duidelijk gemaakt dat ik zal moeten verhuizen als de optie op mijn stamkruk wordt vereist.
Dit is ’t Pötterke, stamcafé voor Maastrichtenaren tussen 35 en 91 jaar. Chantalle Aarts is nu zo’n 30 maanden de exploitante. “Ik werkte hier al en toen de vorige exploitant het wilde overdoen, heb ik me meteen gemeld. Hier werken is echt heel leuk. Mijn opa en oma kwamen hier vroeger al en mijn man heeft hier als kind nog in de vensterbank gezeten.” Chantalle vond op zolder nog wat oude papieren, waaruit onder andere blijkt dat hier op 1 mei 1890 al een drankvergunning is afgegeven. “Vroeger was dit pand ook slijterij en werden wat levensmiddelen verkocht. Het was destijds ook schipperscafé.” Dat was in de tijd dat schippers konden aanleggen voor de deur van in het in 1962 gedempte kanaal Luik-Maastricht.
Spaarclub
Zoals een echt stamcafé betaamt beschikt ’t Pötterke over een actieve spaarclub. Op zondagavond komen de amateurvoetballers uit diverse wijken napraten over hun balprestaties en zo is altijd wel aanloop. De stamgasten verblijven in de koudere maanden op 36 vierkante meter binnenoppervlakte, zodra de zon schijnt staat het terras met 36 stoelen uit aan de Kesselsade en het pleintje aan de Mariastraat tegen de “Awwe Stiene”. Dat is de periode dat ook toeristen aansluiten. In dat seizoen zijn ook tosti’s, bitterballen en aanverwanten beschikbaar, of zoals Chantalle het omschrijft: “alleen gerechtjes die je uit de hand kunt eten.” De muziek sluit aan bij de gasten: evergreens uit de jaren 70, 80 en 90, inclusief Nederlands en Maastrichts repertoire.
Waar de sinds 1985 gehanteerde naam “’t Pötterke” vandaan komt is niet helemaal zeker: “Vermoedelijk was een voormalig exploitant putjesschepper. Maar dit pand heette ook een tijd lang Cozy Corner.
Café ’t Pötterke: Mariastraat 1, Maastricht
