Van het padje: een 6-je kunnen aanvechten bij de Raad van State

Inhoudsopgave

Het is me wat. De Amerikaanse president steekt Oekraïne een mes in de rug. In de Straat van Hormuz worden schepen tot zinken gebracht. Gaza ligt in puin. De Russen zijn al lang bezig met een hybride oorlog tegen Europa. Onze minister die over huisvesting gaat, vindt het prima dat Nederlandse jongeren nog wat langer bij hun ouders wonen, zodat asielzoekers sneller kunnen doorstromen naar een echte woning.

OPINIE

En dan krijgt een student van de Maastrichtse faculteit FASoS (kunsten en sociale wetenschappen) een 6 voor een werkstuk, een paper. Voldoende, zou je denken. Over tot de orde van de dag en morgen is weer een nieuw dag. Een 6-je. Bepaald geen breaking news om te roepen: stop de persen!

Fout gedacht.

De student vecht zijn cijfer tot drie keer toen aan, tot bij de hoogste bestuursrechter in ons land. Hij stapt naar de Raad van State in Den Haag om een hoger cijfer af te dwingen.

Nu zijn we als leken wel meer merkwaardigs tegengekomen van FASoS. Onderzoeken bijvoorbeeld waarvan je je afvraagt: is dit serieus? Over koeien die op twaalf manieren loeien en daar een instructievideo van maken. Over de vraag waarom de invasieve krakeend en zeeprik doelwit worden in de publieke opinie. Het zal wetenschappelijk best relevant zijn. Vermoeden we.

De vraag is natuurlijk waar dit over gaat. Wat is het belang voor de student om hoger dan een 6 te willen hebben, wordt helaas in de hele uitspraak van de Raad van State niet duidelijk. Krijgt de student thuis een pak rammel als hij maar een 6-je scoort? Loopt hij met een 6 een gemiddelde cijfer mis dat recht zou geven op de kwalificatie cum laude? Als dat zo is, dan is dat de slechtste reden om in beroep te gaan, want cum laude staat of valt bij hogere cijfers. Dat is nu net de waarde van zo'n loftuiting.

Een ding is wel zeker: de hardwerkende belastingbetaler is in elk geval flink op kosten gejaagd door deze student waarvan de kans groter dan drie op vier is dat hij uit het buitenland komt. Volgens de website van FASoS komt namelijk 77 procent van de studenten uit het buitenland.

Is dat van belang of relevant dat die student waarschijnlijk uit het buitenland komt? Natuurlijk niet. Dat is net zo relevant als in beroep gaan van een eerste beoordeling, een tweede beoordeling door een andere examinator en dan vervolgens naar het College van Beroep voor de Examens (CBE) te stappen om daarna je gelijk nog te willen halen bij de Raad van State.

Juridisch staat die weg open. Het kan wél, zouden de D66-adepten zeggen. Maar bezopen is het natuurlijk wel. Een land dat zoveel uren van hoogopgeleide juristen en andere kosten kan besteden aan de vraag of een 6 misschien een 7 had moeten zijn, is toch een beetje van het padje af.

Voor wie nog wil weten wat het betoog van de student was: het ging om een paper voor het vak Research and Writing II. De student vond dat de beoordeling niet kon kloppen: op het formulier stonden zeven keer de aanduiding ‘ruimte voor verbetering’ en geen enkele keer ‘onvoldoende’. Hoe leidde dat dan tot een 6?

Volgens het College van Beroep voor de Examens (CBE) waren de symbolen geen rekensom. Sommige onderdelen, zoals argumentatie en analyse, wogen zwaarder mee. De criteria voor de beoordeling stonden in het coursebook, waren terug te vinden op het beoordelingsformulier en waren volgens de Raad van State duidelijk genoeg. Het beroep werd ongegrond verklaard.

Waarvan akte.

Nu maar hopen dat de student niet naar het Europese Hof voor de Rechten van de Mens stapt. Want zo'n oneerlijke behandeling komt toch akelig dicht in de buurt van een schending van een mensenrecht. Mits je wat meer scoort voor het vak creatief denken dan een 6-je natuurlijk.

'Overigens ben ik van mening dat Carthago vernietigd moet worden', zou de Romeinse politicus Cato Maior zeggen tot besluit.