Inhoudsopgave
Laten we nog heel even niet meteen beginnen met de vraag uit de kop van deze Sjiek & Sjoen. We willen u eerst waarschuwen. Lezers met een zwakke maag of zij die net aan een warm croissantje zitten, willen we nu nog de kans geven om hier te stoppen. Om dit artikel simpel meteen weer weg te klikken. Want dat wordt straks letterlijk Sjiet & neet Sjoen. We hebben voor de kop nog even gedacht aan een woordspeling met de Maastrichtse carnavalsliedjes. Veer höbbe sjiet aon de lui en aan unne keutel op un gries pepeerke.
We hebben Maastricht en wie wat ruimer denkt ziet Maastricht in een prachtig vijfsterren heuvellandschap liggen. Golvend en groen, sjiek en sjoen. Stiekem zijn de Sjengen daar natuurlijk toch een beetje jaloers op. Maar ja, in zo'n dicht bebouwde stad is het natuurlijk per definitie behelpen. En dat is dan ook precies wat er gebeurt. Behelpen.
We pakken een paar fruitkisten van de veiling, doen er een miezerig boompje in en een paar plantjes. En waar het groen nogal bescheiden te noemen is, geldt dat zeker niet voor de manier hoe je dat vervolgens verkoopt. "Bewoners van de Heugemerstraat maken hun straat groener, koeler en mooier." Vooral dat koeler is een geloofsartikel. Zoiets als over water lopen, de zee in tweeën splijten en zo nog wat van die dingen. Want dat de straat koeler wordt van deze bloembakken, dat is zoiets al zeggen dat je met watjes een olifant gaan doodgooien om hem dan snel te begraven met een theelepeltje.
We snappen natuurlijk dondersgoed waar dit vandaan komt. Wethouder Fokke van de PvdA wil natuurlijk in een groen blaadje komen bij haar vriendjes van GROENLinks. Samen in de wachtkamer om PRO te worden.
We hebben u gewaarschuwd! Op de foto zo meteen ziet u een vrijwel onzichtbaar hoekje, tegenover de ingang naar de raadszaal van Mosae Forum. Het bijzondere is dat het hoekje vrijwel alleen te zien is vanuit de tweede verdieping in de hal voor de anti-chambre, en dan alleen nog maar vanaf één plekje. Dat heeft alles te maken met de architectuur van het gebouw: die verzonken ramen, alsof je door een opening in een dikke kasteelmuur kijkt. Welstand zal het destijds zeker prachtig hebben gevonden. Het resultaat is dat vrijwel recht onder de raadszaal een of meerdere mensen een afgeschermd plekje hebben gevonden om hun darmen te legen. Kijk, dan krijgt zo'n carnavalsliedje over sjiet en keutels ineens wat meer betekenis. Sjiek & Sjoen is het natuurlijk allerminst.
Snel terug naar de beschaafde wereld. Die soms aandoenlijk kan zijn, nostalgisch ook. Bij de honderden brieven die binnen komen bij de gemeente zit zo heel af en toe nog een mooie handgeschreven brief. Kom daar maar eens om bij de jeugd van tegenwoordig. Die beheersen en het schrijven niet meer en de taalbeheersing is ook niet meer van het niveau van vroeger. Dat krijg je als je alleen nog maar appt. W8 ff. Dat is de taal van de jeugd die geen geduld meer heeft om iets moois te schrijven.
Deze brief demonstreert perfect de taalarmoedige tijden waarin we nu leven. Alleen al de zin "Dus ik hoop dat jullie mijn idee in consideratie nemen" is er een om in te lijsten. En waar deze brief over gaat? Uitgerekend over een verzoek om een basketbalveldje voor de jeugd aan te leggen, zodat die niet de godganse dag naar een schermpje zit te turen. Een basketbalveldje dat dan ook voor nieuwe ontmoetingen zou kunnen zorgen in de wijk. Er is nog hoop voor de wereld! Sjiek.
Op de Markt moet je natuurlijk wat harder schreeuwen om je waar aan te prijzen. De befaamde Bananenboxer/Benanebokser gaat natuurlijk niet beleefd vragen of de marktbezoekers zijn aanbod "in consideratie willen nemen". Nee, dat is meer van twie debei, drei debei, en nog ein, en nog ein, hup, hup...
In de altijd actieve groep Maastrichtdigitaal kwamen we de volgende post tegen.
Het team van de Bananenboxer nu als Tematteboxers. Met bijpassend rode shirts. Je zou je bijna afvragen of dit de fanclub is van de lokale SP. Dat zijn toch eigenlijk de authentieke Tematteboxers. De SP koos voor de tomaat omdat dat stukje groente in de jaren '60 en '70 een bekend protestsymbool was: ontevreden toeschouwers gooiden soms tomaten naar artiesten, politici of bestuurders om hun afkeuring te tonen. De SP nam de tomaat over als herkenbaar teken van verzet tegen wat zij zag als onrecht en elitair bestuur. Later werd de gestileerde rode tomaat het officiële logo van de partij. Die uitleg met dank aan ChatGPT.
Dus als politici weer eens recht praten wat toch echt krom is, gaan naar de Tematteboxer.
Zoals bananen en tomaten niet echt bij elkaar horen, geldt dat wel voor leven en dood. Het een heeft geen betekenis zonder het ander. Als je nooit dood zou gaan, wat zou het leven saai worden. Wat een ondraaglijke lichtheid van het bestaan zou dat worden. Op Facebook kwamen we onderstaande post van jong geluk tegen. Daar worden we blij van! Dit is waar het leven om gaat: kleine alledaagse zaken die gelukkig maken.
Van de verkeersborden in de stad kunnen we ook een feuilleton maken, zeker als er sprake is van werkzaamheden aan de weg. Voor route 2 moet je naar rechts, nee toch naar links... Voor route 1 moet je naar links, nee de rotonde vierkwart nemen. En ondertussen stuurt je navigatie je de andere kant op. Je vraagt je af: graaien de jongens die dit plaatsen zo maar wat borden mee uit de loods als ze maandagmorgen na een zwaar weekend weer aan de slag gaan?
Met dank alweer aan een oplettende lezer!
We hadden het bericht over de borden nog niet geschreven of we ontvingen onderstaande foto van het stadspark. Wat klopt hier niet?
Recent hebben ze in het hele park de voet- en fietspaden voorzien van een nieuw laagje asfalt. Dat kan in het begin nog glad zijn door de laag grind die er over heen zit. Fietsers zijn dus gewaarschuwd, maar een officieel bord van een slippende fiets bestaat niet. De bordenplaatsers van de gemeente hebben uit het magazijn voor een bord met een auto gekozen. Mocht u binnenkort auto's op het fietspad tegenkomen, dan weet u hoe dat komt.
En dan hebben we nog altijd de lokale politiek. Sjiek & Sjoen & Sjele wawwel. Deze week kunnen we Jo Smeets niet onvermeld laten. Hij hield een vurig pleidooi om iets te doen aan de PMD-zakken die over de weg waaien bij het minste briesje. En daar zijn systemen voor om die zakken aan een haakje te hangen. "Waarom hangen we die kroonluchters dan niet bij wijze van proef aan de lantaarnpalen? We doen zoveel pilots in Maastricht. Ik stel voor dat we die kroonluchters als eerste in Heugemerveld hangen, want het Heugemerveld is in het afvalbeleid altijd als laatste aan de beurt."
Het zou natuurlijk kunnen dat Smeets denkt: als ik over kroonluchters in lantaarnpalen begin, kom ik zeker in Sjiek & Sjoen. Neet daan? Dat was verkeerd gedacht van ons. In tweede termijn corrigeerde Smeets zichzelf. "Waar ik sprak over kroonluchters, moet dat natuurlijk kroonringen zijn..."
En dan heb je natuurlijk altijd baas boven baas als we eenmaal beginnen met grapjes in de raadszaal. Een hoge pief van de Veiligheidsregio begon over de Was-palen. Burgemeester Hillenaar waarschuwde meteen maar even: Die zijn dus niet bedoeld om je was aan op te hangen.
Stel je voor dat iedereen dat zou gaan doen. Ziet toch niet uit. Het slipje van de buurvrouw aan de lijn. Nee, de naam Waspaal moet wel een ambtelijk grapje zijn geweest. Was voor de paal staat voor Waarschuwings Alarmerings Systeem. U weet wel, die dingen die op de eerste maandag wasdag van de maand om 12.00 uur beginnen te loeien.
Van onze redactie
