BMW in de stad, Candlelight in de grotten, Havaiana's in de raadszaal (en waar is Pas?)

Beeld van de parkeerplaats bij de rechtbank deze week. Iemand (V/M/X) is vergeten haar/zijn/? auto op de handrem te zetten. En die is kennelijk hééél langzaam tegen een andere auto aangerold. Een auto van een advocaat. Je zou verwachten: Even Apeldoorn Bellen. Maar dat viel alleszins mee. De advocaat in kwestie kon er hartelijk om lachen. Vervolgens klonk om de haverklap wel een uur lang in de rechtbank: "Wil de eigenaar van de zwarte Hyundai met kenteken... zich melden bij de balie."

Over auto's gesproken. De Nieuwe Ster meldde recent dat bij het callcenter van Mercedes in Maastricht weer 70 banen verdwijnen. Het merk met de ster heeft het net als alle andere Duitse topmerken moeilijk vanwege de Chinese concurrentie. Twee testrijders van Mercedes' aartsrivaal BMW leken even poolshoogte te gaan nemen bij hun concullega's. Het lijkt te gaan om de allernieuwste versie van de iX3 en de i3. Auto's van de Neuklasse die zo ongeveer op één acculading München weer kunnen halen. Toch Sjiek & Sjoen, jammer dat 'we' ze niet meer maken bij VDL in Born.

We hadden al de Kruistocht in spijkerbroek van Thea Beckman. Bij de SP hebben ze daar zo hun eigen variant van. Politiek op Havaiana's. De SP'ers gaven acte de présence bij het afscheid van Stephanie Blom van de SP. Sjiek & Sjoen? Niet echt, maar smaken verschillen natuurlijk. Zou het de slipperdrager boeien? Waarschijnlijk niet. Hij rouwt nog om de dood van zijn kapper.

Bij D66 stralen ze graag girlpower uit. Wat wil je ook met Mandy op den Oordt in de fractie: de echte hyrox-kampioen van de raad. Chapeau! En wie dan een beetje Insta in de gaten houdt, ziet alleen maar lachende D66-gezichten. Op lachen lijken ze wel een patent te hebben. Guido Mertens van ook D66 zat deze week in Strassbourg met zijn school, hij was er dus niet. Mooi. Maar één vraag blijft hangen. Waar is De Lange op de foto's? Johan Pas van ook D66 was er wel de hele avond, maar was er niet bij de selfie-staatsieportretjes. Je kunt hem moeilijk over het hoofd zien, moeten we toch vaststellen. Zou hij dan de foto links misschien gemaakt hebben? Euh... nee.

We denken dat hier sprake is van een gevalletje exclusieve inclusiviteit! Want inclusie betekent: iedereen kan meedoen en hoort erbij, ongeacht onderlinge verschillen of achtergronden (cursief, red.)

Bij Sjiek & Sjoen zijn we de beroerdste niet, dus we hebben het even gefikst. Wat echte boter, op je brood, niet al teweeg kan brengen! De visual is uiteraard alleen ter illustratie, zoals het dan heet. Dus niet echt, nep, fakenews. We zijn verplicht om dat erbij te zetten tegenwoordig. Maar dat had de goede verstaander zelf ook al bedacht natuurlijk. Maar zeg nou zelf: is het geen plaatje? Neet daan?

En alsof de duvel er mee speelt en toeval niet bestaat. Wat meldt het stadsbestuur op vrijdagmiddag aan de raad? Dat er ook geld klaar ligt voor D66:

"Geachte leden van de gemeenteraad,
Op 3 maart 2026 heeft uw raad de Inclusie Agenda Maastricht vastgesteld met bijhorende financiële middelen voor de uitvoer van een subsidieregeling om inclusie in de stad te versterken. Met deze raadsinformatiebrief informeren wij u dat het college van burgemeester en wethouders de Subsidieregeling Inclusieve Stad Maastricht 2027 heeft vastgesteld. De regeling vormt een belangrijke stap in de uitvoering van speerpunt 4 van de Inclusie Agenda Maastricht 2026-2029: "Samen zichtbaar, voor een stad waarin iedereen telt".

Nog meer romantiek. Candlelight in Maastricht. Een aankondiging van een lichtjestour (alleen kaarsjes) door de Jezuïetenberg. We vroegen de redactie van het radioprogramma Candlelight er een bijpassend gedicht bij te maken.

De weg naar buiten

Lieve jij,

Vanavond loop ik door de Jezuïetenberg.
De gids zegt dat ik bij de groep moet blijven,
want wie hier één verkeerde gang kiest,
kan lang naar de uitgang zoeken.

Ik denk aan de brief die jij me schreef
vanuit je cel.
Je vroeg hoe het buiten was.
Of de lucht nog naar regen rook.
Of ik nog weleens aan je dacht.

Hier, diep onder Maastricht,
begrijp ik iets van jouw verlangen.
Ik zie een kaars verderop
en loop er haast vanzelf naartoe,
alsof achter dat kleine licht
meteen de buitenlucht begint.

Straks gaat de deur voor mij weer open.
Ik kan naar huis, door de stad lopen,
blijven staan waar ik wil.
Dat vanzelfsprekende is jou afgenomen.

Dus als ik vanavond buiten kom,
blijf ik even staan.
Ik adem de koude lucht in
en kijk of er sterren zijn.

Morgen schrijf ik je hoe het was.
En dat ik, in die lange donkere gangen,
steeds maar aan jou dacht.

Maastricht heeft een afval-probleem. Dat hebben we al vaak onomstotelijk bewezen. Deze week was het ook weer mis. Kijk naar de foto's die we weer tegenkwamen op sociale media. Je zou er bijna filosofisch van worden. We maken afval, dus we zijn. Vrij naar: 'Ik denk dus ik ben', cogito ergo sum. Dat zou volgens ChatGPT dan iets worden in de trant van: Quisquilias facio, ergo sum. Of misschien is ook wel een mooie: We zijn ons afval: Sumus quod abicimus.

Tegenover zoveel lelijks moeten we wel afsluiten met iets Sjieks & Sjoens. Eerst het zuur, dan het zoet, zouden ze in de politiek zeggen. Zoeter dan dit wordt het natuurlijk niet. Bijvangst is dat het verlichtingsdenken nu ook echt het stadhuis heeft bereikt. Liberté, égalité, fraternité & clarté.